O 598

Fai alguns días por circunstancias que non veñen ó caso, tiven que viaxar a miúdo en tren e facer varias veces o traxecto Vigo-Pontevedra.
Foi como unha ?experiencia relixiosa? que diría o mega-pijo da viseira.
Sempre pensei que na miña comunidad os trens xa os mercaban de segunda, terceira, cuarta... decima man! Ben porque non hai cartos ou porque eran agasallos caritativos de outras comunidades cando xa non lles servían a eles. (Hai moitos trens rexionais rulando por aquí que os vin fai alguns anos cubrindo os traxectos de cercanías en Madrid que daquela eran como sofás e agora aquí semellan as cadeiras dun faquir).
Pois ese día a miña vida cambiou! Montei nun novo 598 deses que di a señorita da megafonía e perdínme nun mundo de sensacions novas.
Ai, esto de non ter que apretar o botón ou darlle a manilla para abrir as portas! As cores do chan, os olores a novo, plástico, moqueta, as xanelas limpas sin que poña, raiado con algo, ?Pepi estuvo aquí?..
Durante un anaco estiven pensando en seguir ata a Coruña pero veume un airiño de cordura e baixei.
Xa non me volveu coincidir. Subín a outros 598 pero estaban mais trillados e supoño que o que pillei eu xa non está tan impecable.
Durante trinta minutos que coido dura o viaxe deixei de sentirme cidadán de autonomía de ¿terceira rexional...?

|